10080955840213.jpg

นี่ไม่ใช่โพสรีวิวชานมไข่มุกยี่ห้อดังจากไต้หวันว่าอร่อยแค่ไหน แต่เรากำลังจะพูดถึงเรื่องการแยกขยะต่างหาก

ใช่ค่ะ อ่านไม่ผิด หลายคนงงว่าแก้วชานมนี้พาให้เราเข้าเรื่องแยกขยะได้ยังไง

เรื่องมันเริ่มต้นจากว่า เราได้ไปเที่ยวเกาหลี และมีโอกาสไปนอนค้างบ้าน airbnb ซึ่งแน่นอนว่ามันทำให้เราได้ประสบการณ์แบบหาไม่ได้จากโรงแรม

ถ้าเราพักโรงแรม ก็จะไม่เคยมีโรงแรมที่ไหนบังคับให้แขกต้องแยกขยะ หรือหากมีก็จะไม่ได้ strict มากขนาดนั้น เพราะเขาจะมีแม่บ้านหรือพนักงานคอยดูแลเรื่องนี้ เพื่ออำนวยความสะดวกให้กับแขกที่เข้าพัก

แต่สำหรับบ้านพักแบบ airbnb แล้ว เราจำเป็นต้องใช้ชีวิตแบบคนท้องถิ่น เพราะเป็นการเข้าไปพักอาศัยบ้านคนอื่น การเคารพกฏของบ้าน ก็เป็นการแสดงออกถึงการเคารพเจ้าของบ้านด้วย

บ้านที่เราเลือกมาพักครั้งนี้เป็นอพาร์ตเมนต์เล็กๆ แต่ตกแต่งน่ารักมาก เพราะเจ้าของเป็น Interior Designer แม้พื้นที่จะไม่มาก แต่เธอแต่งบ้านได้สวยและ functional แถมยังสะอาดแบบที่ฉันมองไม่เห็นฝุ่นเลยสักที่

10080977305837
ย่านเมียงดง แหล่งช็อปปิ้งกลางกรุงโซล

เย็นวันหนึ่งหลังจากที่เราออกไปเดินเล่นเมียงดงแหล่งช็อปปิ้งสุดฮอตของเกาหลีซึ่งมีทั้งของช็อปและของกินเพียบ เมื่อกินแล้วก็หิวน้ำ ก็เลยแวะร้าน Tiger Sugar ซึ่งที่จริงเป็นแบรนด์ชานมไข่มุกจากไต้หวัน แต่ขอบอกเลยว่าไม่ได้โด่งดังแค่ที่เมืองไทย วัยรุ่นเกาหลีก็ฮิตมาก ดูจากความยาวของแถวที่ต่อสิ เราเองเป็นแฟนชานมไข่มุกอยู่แล้ว แต่ยังไม่เคยลองชนิดนี้ ก็เลยมาร่วมต่อแถวกับเขาด้วยซะหน่อย

10080955772136

เมนูเป็นภาษาเกาหลี แต่ที่จริงก็คล้ายๆ กับเมนูในบ้านเรานั่นแหละ คือเขาจะให้เราเลือกประเภทเครื่องดื่ม เลือกระดับความหวาน และเลือกไข่มุกได้ตามใจชอบ พอสั่งแล้วจ่ายเงินก็ไปต่ออีกแถวนึง เพื่อรอรับเครื่องดื่ม

ตามธรรมเนียมคือคนที่ซื้อชานมของ Tiger Sugar จะต้องถ่ายรูปแล้วโพสต์ลงโซเชียลมีเดียด้วย จากนั้นถึงจะเขย่าแก้วให้ลายเสือในแก้วมันหายไป เป็นอันว่าเครื่องดื่มจะเข้ากันดี พร้อมดูด

เกริ่นมาตั้งนาน เข้าเรื่องซะที สิ่งที่เราจะพูดถึงไม่ใช่รสชาติ แต่เป็นเรื่องของการทิ้งชานมลงถังขยะ

10080955838423

อย่างที่เรารู้ว่าทั่วโลกเริ่มตระหนักถึงการใช้พลาสติกซึ่งเป็นวัสดุย่อยสลายยากกันมานานแล้ว ประเทศส่วนใหญ่ในยุโรป ตามร้านค้าและซูเปอร์มาร์เก็ตงดการใช้ถุงพลาสติกมานานแล้ว คนยุโรปจึงนิยมพกกระเป๋าผ้าเวลาไปช็อปปิ้งหรือไม่ก็เก็บของใส่กระเป๋าเป้ เพราะหากขอถุงพลาสติก ทางร้านจะคิดเงินค่าถุงเพิ่ม เป็นการกระตุ้นให้ผู้คนลดการใช้ถุงพลาสติกไปโดยปริยาย ในเกาหลีญี่ปุ่นก็คล้ายๆ กัน ในขณะที่เมืองไทยเราใช้ถุงพลาสติกและหลอดพลาสติกกันเปลืองมาก

ชานมไข่มุกคือเครื่องดื่มชนิดหนึ่งที่มีทั้งแก้วพลาสติกและหลอดพลาสติกอันใหญ่โต เมื่อฉันดื่มไม่หมด และนำกลับไปโยนทิ้งถังขยะที่บ้าน airbnb เจ้าของบ้านกลับมาถึง หยิบแก้วนั้นออกมาฉีกฝาพลาสติก และล้างหลอด ล้างแก้ว คว่ำไว้บนซิงค์ล้างจานอย่างดี ฉันถึงกับเหวอ…

เจ้าของบ้านชาวเกาหลีรู้ว่าเราเป็นคนไทย และเธอไม่ได้แสดงทีท่าโกรธเลยที่เราไม่แยกขยะ เธอกลับชวนฉันไปอธิบายวิธีการแยกขยะที่ถูกต้อง และเมื่อนั้นรู้สึกเหมือนกับว่า เห…เราไม่ศิวิไลซ์พอใช่มั๊ยนะ

เธอเริ่มจากการฉีกฝาพลาสติกบนแก้วออก แล้วเทไข่มุกที่เหลือลงถุงซีล ในถุงซีลมีเศษอาหารอื่นๆ อยู่ เธอรวมมันไว้ในนั้น ปิดซีลแล้วเก็บเข้าตู้เย็นช่องฟรีซ เพื่อให้อาหารเหลือไม่เกิดกลิ่นเน่าเหม็น รอรวมเอาไปทิ้งขยะเศษอาหารทีเดียว

ส่วนตัวแก้ว และตัวหลอด เธอล้างน้ำคร่าวๆ แล้วคว่ำบนซิงค์ให้แห้ง ก่อนจะทิ้งลงถังขยะประเภทพลาสติก ฉันถามว่าทำไมเธอไม่ทิ้งลงไปเลย เธอบอกว่าต้องให้แห้งก่อน เพราะความชื้นจะเป็นอุปสรรคต่อกระบวนการรีไซเคิล เราต้องเตรียมทุกอย่างให้พร้อมสำหรับการรีไซเคิลเลย

และนั่นทำให้ฉันเข้าใจวิธีการแยกขยะ ซึ่งเราต้องทำกับขยะทุกชิ้นที่เรากินและใช้ ตั้งแต่ขวดน้ำ กระป๋องโค้ก อาหารกล่องที่ซื้อจากซูเปอร์มาร์เก็ต หรือแม้แต่คัพนู้ดเดิ้ล

จริงอยู่ที่เราเคยได้รับการรณรงค์ให้แยกขยะเมื่อสมัยเป็นนักเรียน แต่นั่นก็เป็นสิ่งที่ไม่ได้จริงจัง แยกกันผิดๆ ถูกๆ บ้าง และครูก็ไม่ได้ว่าอะไร เหมือนว่าให้ทำตามๆ กันไปเพราะเขาสั่ง เพราะสุดท้ายแล้ว เมื่อเราเรียนจบมา เติบโตมาเป็นคนทำงาน เราก็แทบไม่เคยเห็นที่ไหนในเมืองไทยจริงจังเรื่องการแยกขยะเลย แต่รู้ไหมว่าประเทศที่พัฒนาแล้ว เขาแยกขยะกันทั้งนั้น

10080977306585

จากที่เคยเดินทางมา ประเทศแถบสแกนดิเนเวียนี่เขาทำกันมาเกินสิบปีแล้ว ยุโรปเองก็แยกกันจริงจังมาหลายปี เช่นเดียวกับเกาหลี ญี่ปุ่น ส่วนประเทศที่ยังไม่แยกขยะก็อย่างเช่นลาว กัมพูชา พม่า แล้วก็ประเทศไทยของเรานี่แหละ

อาจไม่มีใครรู้หรือใส่ใจเท่าไรนักว่าในแต่ละปี พนักงานเก็บขยะของไทยหลายคนได้รับอุบัติเหตุจากการหยิบขยะที่ถูกเทรวมๆ กันในบ้านเราไปไม่รู้ต่อกี่ครั้ง บางครั้งล้วงไปเจอแก้วบาด บางคนล้วงไปเจอขยะอันตราย แบตเตอรี่หมดอายุงี้โดนราดด้วยน้ำแกง พอเจอความร้อนแล้วมีสารเคมีละลายออกมา บางคนต้องเสียแขนไปเลยก็มี นี่ยังไม่นับถึงเชื้อโรคที่ถูกหมักหมมมาเป็นเวลาหลายสัปดาห์ หลายเดือน และเขาต้องเอามือล้วงลงไปสัมผัส แค่คิดก็สยองแล้ว ทุกอย่างมีสาเหตุมาจากการไม่แยกขยะ และสุดท้ายต้องเอาไปกองไว้กลายเป็นภูเขาขยะ ขนาดจะใหญ่เท่าเทือกเขาสันกาลาคีรีแล้วเด้อ…

นี่ยังไม่ได้พูดถึงเวลาฝนตกนิดๆหน่อยๆ แป๊บเดียวน้ำก็ท่วมขังแล้ว จนนักเรียน-คนทำงานกลับบ้านไม่ได้ เพราะรถติด รถเมล์ไม่มา รถแท็กซี่ไม่มี ป้ายรถเมล์ก็น้ำท่วมอย่างกับโป๊ะเรือด่วน ตัดภาพไปที่ท่อระบายน้ำสิ ขยะกี่ชิ้นต่อกี่ชิ้นลงไปอุดอยู่ ต่อให้มีอุโมงค์ยักษ์ที่ผู้ว่าภูมิใจนักหนา เราก็ยังเห็นโซฟาทั้งตัวหรือที่นอนทั้งดุ้นลงไปอุดอยู่เลยจ้า เรื่องแบบนี้อยู่ที่จิตสำนึกล้วนๆ ที่เราไม่เคยปลูกฝังกันเลย

เราคิดว่านี่ไม่ใช่เรื่องชิลๆ แต่ถึงเวลาแล้ว หรือเอาจริงๆ มันถึงเวลาตั้งนานแล้ว ที่มนุษย์ทุกประเทศควรตระหนักเรื่องนี้ ก่อนที่ขยะจะล้นโลก และทำให้เกิดปัญหาต่างๆ ตามมาเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมไม่จบสิ้น แน่นอนเราก็ต้องอยู่อาศัยในสิ่งแวดล้อมเหล่านี้ มันกระทบต่อชีวิตเราแน่ๆ ไม่ทางตรงก็ทางอ้อม

อยากให้ชานมไข่มุกแก้วนี้เป็นแรงบันดาลใจให้ทุกคนตระหนักถึงความสำคัญของการแยกขยะ เหมือนกับที่ฉันรู้สึกว่าเฮ้ย คนไทยทำอะไรกันอยู่ ไม่มีผู้มีอำนาจคนไหนออกมาพูดเรื่องนี้เลยนะ จนเราคนไทย เวลาไปเที่ยวต่างประเทศ จะถูกมองว่า หวาย… ไม่มีระเบียบ ไม่มีอารยธรรม ยังไม่เจริญ ขยะไม่รู้จักแยก ปล่อยเป็นภาระคนอื่น เชื่อว่าคงไม่มีใครอยากถูกมองแบบนั้นหรอก

เรามาเริ่มจากการจัดการขยะของตัวเองก่อน อย่าคิดว่าโยนๆรวมๆใส่ถุงพลาสติกไปแล้วทุกอย่างจะจบ อยากให้ลองคิดชำแหละเลยว่าแต่ละชิ้นประกอบด้วยวัสดุอะไรบ้าง สุดท้ายแล้วมันจะไปไหน ออกทะเลเหรอ ยังไงสักวันมันก็ต้องวนกลับมาหาเราแหละ

เหมือนกับถ้าเราโยนเศษกระดาษทิชชูใช้แล้วออกจากตัวรถ หรือทิ้งขวดน้ำเปล่าลงคลอง เราคิดว่ามันพ้นจากตัวเรา แต่รู้ไหมว่าสุดท้ายแล้วมันก็วนกลับมาหาเราอยู่ดี อย่าบอกนะว่าคุณจะไม่กินปลาจากแม่น้ำ ทะเล หรือไม่กินพืชผักที่ใช้ดินจากผืนโลกใบนี้เลย แม้แต่หมูไก่และตัวอะไรก็ตามที่เรากินเนื้อของพวกมัน มันก็กินน้ำกินหญ้าที่ปนเปื้อนขยะที่เราทิ้งนั่นแหละ

ถ้าจะแก้ปัญหาจริงๆ อย่างมีประสิทธิภาพคงต้องเป็นวาระระดับชาติ แต่ในเมื่อรัฐบาลยังดูไม่แยแสเรื่องนี้เลยสักนิด  เรามาเริ่มที่ตัวเราและคนในบ้านเราเองก่อนก็ได้

สิ่งแรก เลิกความคิดที่ว่า “แยกทำไม เดี๋ยวรถขยะก็เอาไปเทรวมกัน” ซึ่งมันก็เป็นเรื่องจริงแหละ แต่ว่าใน condition ที่บ้านเมืองไม่ช่วยอะไรเราเลยแบบนี้ เราสามารถมีวิธีของเราเองได้

ง่ายๆ ก็คือเริ่มจากแยกขวดแก้ว ขวดพลาสติก แยกกระป๋อง แยกขยะกระดาษ แยกเศษพลาสติก และแยกเศษอาหาร อย่างน้อยพวกขยะรีไซเคิลเราก็สามารถเอาไปขายร้านรับซื้อของเก่าได้ จะได้ตังค์น้อยหรือมากไม่ใช่เรื่องสำคัญ ประเด็นมันอยู่ที่ว่าเขาสามารถเอาไปเข้าสู่กระบวนการรีไซเคิลต่อได้ ซึ่งอย่างน้อยมันเป็นการลดขยะที่เราจะถมใส่รถขยะได้มากทีเดียว และอย่างน้อยมันก็ดีกว่าเราไม่ทำอะไรเลยสักอย่าง เพราะวันนึงขยะจะล้นโลกแน่ๆ

ปล. ขอโทษที่รูปภาพไม่ได้เกี่ยวเนื่องกับ text โดยตรง แต่เราเชื่อว่าถ้าคนไทยเริ่มแยกขยะได้จริงๆ เราจะกินชานมไข่มุกลายเสือได้อย่างไม่รู้สึกผิดนะ

 

Advertisements